به وجود مىآورد ، امّا اگر دقّت بيشترى شود خواهيم ديد كه اين حديث در مقام بيان افضليت و برترى حضرت زهرا نيست بلكه گوياى استمرار شريعت راستين خاتم الأنبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به وجود حضرت زهرا و مبارزات آن حضرت مىباشد . اين حديث از سخنان مرموز و اسرارآميز امامان عليهم السّلام است كه فهم آن دشوار مىباشد و تنها فقيهان و آگاهان به حقيقت معناى آن پى مىبرند و از نظر امامان عليهم السّلام كسى را مىتوان فقيه و آگاه و آشناى با فرموده‌هاى آنان دانست كه تكيه‌گاه و محور سخنانشان را شناخته باشد و از كنايات و نكات باريك آنها سر در آورد . مضمون اين حديث به قرينه و كمك ديگر رواياتى كه در اين باره نقل خواهيم كرد در راستاى همان مضمونى است كه از آيهء شريفه بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ « 1 » مىباشد . علّامه طباطبايى در ذيل آيهء شريفه چنين گويد : اگر در ابلاغ ولايت على اهمال مىشد ، در حقيقت در ابلاغ تمامى احكام اهمال شده بود و دين به سان جسمى بىجان مىشد كه اگر روح در آن نباشد حس و حركت و زندگى از بين مىرود . و اين آيه كاشف از اين است كه خداوند متعال رسولش را به حكمى دستور داده كه تماميّت امر دينش وابسته به آن است و بدان وسيله بر تخت استوارى و پايدارى جلوس خواهد كرد ، و انتظار مىرفت كه مورد مخالفت مردم قرار گيرد و در مقابل پيامبر بايستند و اساس دينش را ويران سازند و پايه‌هاى آن را از هم بگسلند . « 2 » آلوسى در ذيل اين آيه گويد : مقصود آن است كه اگر آنچه را كه بر تو نازل شده تبليغ نكنى ، بر تو حكم خواهد شد كه اصلا تبليغى انجام نداده‌اى . « 3 » بنابراين ، همان گونه كه اين آيه در مقام برترى كسى بر كسى نيست ، بلكه ارتباط و وابستگى ولايت به نبوّت را مىرساند كه اگر آن نبود اثرى و اسمى از نبوّت باقى نمىماند . همچنين سياق اين حديث از اين معنى و مفهوم بيرون است و گوياى غلو و برترى نيست بلكه مىخواهد اين نكته را برساند كه اگر فاطمه عليها السّلام وجود نداشت اركان رسالت و امامت ويران و

--> ( 1 ) مائده ( 5 ) : 67 . ( 2 ) تفسير الميزان ، ج 6 ص 47 . ( 3 ) تفسير روح المعانى ، ج 6 ص 189 .